تهران - آجودانیه - مرکز همایش‌های بین المللی رایزن 09123498062

چگونه مرگ را برای کودکان توضیح دهیم؟

۱۱ مرداد ۱۳۹۹ admin

صحبت در مورد مرگ با کودکان کمی هراسناک و دشوار است. اکثر اوقات نمی‌دانیم چه باید به آنها بگوییم و حتی نمی‌دانیم واکنش آنها نسبت به خبر فوت چگونه خواهد بود. به عقیده روانشناسان، کودکان در هنگام برخورد با موقعیت‌های دشوار (بخصوص در مورد واقعیت مرگ عزیزان) بی تجربه هستند و ممکن است بدون دریافت راهنمایی از بزرگسالان، گیج و یا حتی بیش از حد وحشت زده شوند. 

بنابراین به عنوان والدین  یا سرپرستان کودکان بهتر است مرگ را به بهترین نحو برای آنها توضیح دهید تا از آسیب ریشه‌ای به ذهن و روح آنها تا حد زیادی جلوگیری شود.

 

از هم اکنون آنها را برای پذیرش مرگ آماده کنید.

با ذکر برخی چرخه ها در طبیعت شروع کنید. مثلا در خصوص پژمرده شدن و مردن گیاهان خانگی با آنها صحبت کنید. به آنها بگویید که گیاه مرده دیگر نمی‌تواند نور و آب دریافت کند و به زندگی بازگردد و این تقصیر هیچ کس نیست. یا پروانه یا حشره‌ای که در گوشه‌ای افتاده است را برای آنها مثال بزنید.

هر چه بیشتر برای کودکان در مورد مرگ و معنی آن صحبت کنید، درهنگام وقوع یک مصیبت خانوادگی فرزندتان کمتر ترسیده و گیج میشوند.

 

خبر دردناک را مستقیماً به آنها بدهید.

حقیقت را در مورد آنچه اتفاق افتاده است بگویید. حقیقت توضیحی برای اشک و درد شما خواهد بود. بروز احساسات می‌تواند به فرزند شما در یادگیری نحوه سوگواری کمک کند.

از گفتن جملاتی مانند «او جای بهتری است» به کودکان اجتناب کنید. در عوض آنها را به گوشه‌ای امن و راحت ببرید و با در اختیار قرار دادن یکی از اسباب بازی ها مورد علاقه شان به آنها بگویید که عزیز فوت شده را برای همیشه از دست داده اید. اگر با این سوال مواجه شدید که «آیا بدن او می‌تواند درست و سالم شود یا نه» در جواب بگویید که زمانی که بدن از کار می‌افتد، دیگر نمی‌توانند مجددا شروع به کار کند. مجددا به او تاکید کنید که اتفاقی که افتاده است، تقصیر هیچ کس نیست.

حتماً از عبارت «فوت شده» یا «مرده» استفاده کنید. بسیاری افراد استفاده از این کلمات را ناراحت کننده می‌دانند و ترجیح می‌دهند از عباراتی مانند «گمشده»، «رفته پیش خدا»، « خوابیده» یا «از پیش ما رفته» استفاده کنند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از کلمات واقع گرایانه برای توصیف مرگ به روند پشت سر گذاشتن اندوه کمک می‌کند.

 

سعی کنید کارهای روزمره فرزندتان را ادامه دهید.

مهم است که کارهای همیشگی و برنامه روزانه فرزندتان را ادامه دهید. اجازه دهید تا تغییرات را کمتر حس کنند و از نوسانات اخلاقی آنها کاسته شود. مهم است که در روزهای ابتدایی احساسات خود را از فرزندتان مخفی نکنید. اگر از شما پرسیده شد که چرا گریه می‌کنید، به راحتی احساسات خود را برای آنها شرح دهید. مثلا بگویید: « بخاطر نبود مادربزرگ ناراحتم و دلم برایش تنگ شده است.»

روانشناسان بر این باورند که اجازه دهید تا فرزندتان احساسات خود را بر روی کاغذ بیاورد. با این روش و تفسیر شما می‌توانید ابهامات و تفکر کودک نسبت به مرگ عزیز از دست رفته بفهمید و برای درک بهتر مرگ به آنها کمک کنید.

 

موضوع خاکسپاری را برایش حل کنید.

یکی از مهمترین سوالاتی که پرسیده می شود، این است که «آیا کودکان را باید با خود به خاکسپاری ببریم؟». بله در صورت تمایل خودشان باید آنها را به مراسم ببرید. اما قبل از آن باید شرایط و اتفاقات را به طور کامل برای کودکان شرح دهید تا برای دیدن صحنه‌های غم بار آماده شوند. بگذارید کودکان لباس مورد علاقه خود را انتخاب کنند، یک عکس برای یادبود با خود بیاورند، یک ترانه یا معنوی بخواند. این به آنها کمک می‌کند تا احساس کنترل از دست دادن آسیب زا را به دست آورند.

سعی کنید تا چند مدت یاد عزیز متوفی را برای کودکتان زنده نگه دارید. مثلا به او بگویید که «مادر دلش برای مادربزرگ تنگ شده است، می‌توانی برای او نقشی بکشی؟». همچین با قاب کردن عکس فرد فوت شده می‌توانید این یاد و خاطره را نگه دارید.

 

برای انواع واکنشهای عاطفی آماده باشید.

درک کنید که به هر حال کودک شما ناراحت خواهد بود و شاید حتی بخاطر این غم عصبانی شود. واکنش‌های عاطفی فرزندتان را بپذیرید. بگذارید فرزندتان به روش خودش غمگین شود. به فرزندتان اجازه دهید در مورد مرگ ساکت باشد. همچنین طبیعی است که کودک در این زمان نیز احساس تنهایی کند و خود را منزوی کند. هیچ راه درستی برای  دور کردن غم و اندوه جز گذشت زمان و کمک فرد آسیب دیده به رفع ناراحتی وجود ندارد.

 

 

به یاد داشته باشید که باید از خود مراقبت کنید. ما ممکن است به عنوان والدین ​​در این مدت، مراقبت از خود را فراموش کنیم. کودکان آنچه می‌بینند را می‌آموزند، بنابراین در این زمان حساس الگویی برای بهترین مراقبت از خود باشید.

یادگیری در مورد مرگ و واقعیت‌های آن چیزی است که همه کودکان باید تجربه کنند. اگرچه دشوار است، اما شما به عنوان والدین یا بزرگسال تأثیر شگرف و قابل توجهی در نحوه شکل گیری افکار و احساسات کودک در مورد مرگ دارید.

با حفظ صداقت به عنوان کانون توضیحات خود و اجازه دادن به کودک و خودتان به صراحت ابراز احساسات و عواطف، شما پایه و اساس را فراهم می کنید تا فرزندتان با مفاهیم مرگ رابطه سالم برقرار کند.